"Yaş dışındaki emeklilik şartlarını tamamlayarak işten ayrılma" hakkı, iş kanunumuzun önemli bir kazanımı olsa da, bu hakkın kullanımı tamamen ilk sigorta giriş tarihine endeksli bir sistemle yönetiliyor. Çalışanların prim gün sayısı ve sigortalılık süreleri, işe giriş tarihlerine göre ciddi farklılıklar gösteriyor.
8 Eylül 1999 ve Öncesi Sigortalılar
Bu gruptaki çalışanlar için kamuoyunda "3.600 gün kuralı" olarak bilinen şart geçerlidir.
Şart: 15 yıllık sigortalılık süresi ve 3.600 prim gününü tamamlamış olmak.
Sonuç: Bu süreyi dolduranlar, emeklilik yaşını bekleseler dahi SGK'dan alacakları "kıdem tazminatı alabilir" yazısı ile istifa ederek tazminatlarını talep edebilirler.
2. 9 Eylül 1999 ile 30 Nisan 2008 Arası Sigortalılar
Bu tarihler arasında işe girenler için süreç iki farklı seçenekle yönetiliyor:
Seçenek 1: 7.000 prim gününü tamamlamış olmak.
Seçenek 2: 25 yıllık sigortalılık süresi ile birlikte 4.500 prim gününü doldurmuş olmak.
1 Mayıs 2008 ve Sonrası Sigortalılar
Bu dönemde işe girenler için 25 yıllık sigortalılık süresi şartı tamamen ortadan kalkmıştır. Bunun yerine, işe giriş tarihine göre kademeli olarak artan prim günleri esas alınır.
Örneğin 2008'de sigortalı olan bir çalışan 4.600 prim gününü tamamladığında bu haktan yararlanabilir.
Bu süre, takip eden yıllarda kademeli olarak artarak 5.400 güne kadar çıkabilmektedir.
Yazar Okan Güray Bülbül'ün dikkat çektiği en kritik detay, 30 Nisan 2008 ile 1 Mayıs 2008 arasındaki geçiş dönemidir. 30 Nisan'da sigortalı olan bir kişi 25 yıl şartına tabi kalırken, sadece bir gün sonra sigortalı olan kişide 25 yıl şartı aranmamaktadır. Bu durum, emeklilik planlaması yapanlar için hayati önem taşımaktadır.
