Yaşar Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyesi Doç. Dr. Jafar Safari yürütücülüğünde gerçekleştirilen bilimsel çalışma, bölgenin 2100 yılına kadar nasıl bir kuraklık eğilimine gireceğini ortaya koydu. CMIP6 iklim modeli verileriyle hazırlanan analizde, orta ve yüksek emisyon senaryoları ele alındı. Elde edilen sonuçlar, Ege Bölgesi’nin uzun vadeli ve derinleşen bir su kriziyle karşı karşıya olduğunu gösteriyor.
Araştırmaya göre, 2041–2100 döneminde şiddetli ve aşırı kuraklık ayı sayısının en yüksek olduğu alanlar Büyük Menderes Havzası (Aydın-Denizli-Muğla hattı) ile Küçük Menderes Havzası’nın batı kesimleri (Çeşme, Seferihisar, Selçuk ve çevresi) olarak öne çıkıyor. Bu bölgelerde toplamda 160 ayı aşan kuraklık değerleri dikkat çekiyor. Küçük Menderes’in doğu kesimleri ve Gediz Havzası’nda da kuraklık riski devam ediyor. Orta emisyon senaryosuna göre 2070–2099 arasında kurak ay sayısında yüzde 26 artış öngörülürken, yüksek senaryoda bu oran yüzde 40’a yaklaşıyor.
Aylarca sürebilen ve 15 aya kadar uzayabilen kurak dönemlerin oluşabileceği belirtilen çalışmada, bu durumun tarımsal üretim, içme suyu temini ve ekosistem dengesi açısından ciddi tehditler doğuracağı vurgulanıyor. Özellikle İzmir’in tarım, içme suyu ve ekolojik denge açısından büyük risk altında olduğu ifade ediliyor. Ege Bölgesi’nin sıcaklık artışı ve buharlaşma nedeniyle çift yönlü baskı altında kaldığına dikkat çekilen çalışmada, iklim değişikliğinin artık soyut bir kavram değil, somut bir tehdit olduğu belirtiliyor.
SÜRDÜRÜLEBİLİR SU YÖNETİMİ İÇİN ACİL ADIMLAR ŞART
Bilimsel çalışmada, kuraklıkla mücadele için atılması gereken adımlar da net şekilde sıralanıyor. Yeraltı su kaynaklarının sürdürülebilir kullanımı için izleme ve sınırlama sistemlerinin geliştirilmesi, tarımsal sulamada modern ve su tasarruflu tekniklerin yaygınlaştırılması, şehir şebekelerindeki su kaçaklarının hızla önlenmesi ve bölgesel düzeyde kuraklık erken uyarı sistemlerinin kurulması öneriliyor.
Ayrıca iklim projeksiyonla Ege’nin verimli havzaları, Konya Ovası’nın kaderini yaşamaya hazırlanıyor. Bu tablo, bölgesel su politikalarının yeniden ele alınmasını ve iklim değişikliğiyle mücadelede kararlı adımlar atılmasını zorunlu kılıyor.rına dayalı uzun vadeli su yönetim planlarının hazırlanması, yenilenebilir enerji yatırımlarıyla karbon ayak izinin azaltılması ve alternatif su kaynaklarının devreye alınması gerektiği vurgulanıyor. Atık suların tarımda kullanımı ve deniz suyu arıtma tesislerinin kurulması da öneriler arasında yer alıyor.
