Barışın Bedeli Özgür Apo mu?

Evet, siyaseten çok ciddi bir haftayı geride bıraktı bu millet. 2017’deki “evet-hayır” referandumu gibi önemli bir yasa tasarısı, Mecliste “evet” oyuyla geçti. Ben bu düzenlemeyi, 2017 yılındaki referandum gibi milletin geleceği açısından çok önemli görüyorum.

Siyaset dilinin bu kadar hızlı değişebildiği bir dönem daha önce oldu mu, bilmiyorum. Sayaçları PKK’lıların okuyacağı söylenen, masanın altında Demirtaş’ın çay demlediği çakma videolarla siyasi propaganda yapılan bir dönemden; keskin bir dönüşle daha dünün teröristinin sanki evin mahcup, utangaç ve suçsuz çocuğuna çevrildiği bir döneme geldik. Bana göre böyle bir durum çok az görülür. Yarın bu çerçeve yasa için de yapılan açıklamalar unutulup bambaşka bir siyaset mi kurulacak?

“Hayır” diyenin sanki hain ilan edildiği, barışı istemeyen, kandan beslenen ve siyasetini çatışmadan üretenler durumuna getirildiği; “evet” diyenlerin ise yıllardır süren bir çatışmayı sonlandıran, sanki “Yurtta sulh, cihanda sulh” ilkesini benimseyen bir grup oluşturduğu görüntüsü inanın bana çok tuhaf geliyor.

Barış istemek başka bir şey, terör örgütü ve uzantılarıyla oturmak başka bir şey. Devlet bugün PKK veya uzantılarıyla oturdu mu? Oturduysa ne konuştu? Yarın da başka bir terör örgütüyle mi oturup konuşacağız?

İhanet edene nasıl güveneceğiz? İhanet eden tekrar ihanet etmez mi?

Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ne isyan eden, bu kadar cana kıyan, anneleri oğulsuz, hanımları eşsiz, çocukları babasız bırakan bir grubun üyeleri çıkacak mı? Onlar çıkmadan barış gelemiyor mu?

Bunları düşünürken bir Türk genci olarak Âkif’in şu mısraları geldi aklıma:

“Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı;
Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.”

Bu düzenlemenin sonunda Apo ve şürekâsı da çıkacak mı? Bunun adına özgürlük mü diyeceğiz? Sonrasında Mecliste, Meclis Başkanı mı yapacağız?

“Hayır” demek yetmez. Madde madde anlatacaksın ey muhalefet! “Barışı biz de istiyoruz ama…” diyeceksin, doktrinini yayımlayacaksın. Millete “Hayır oyu verdik, olmadı.” sözünün arkasına sığınmayacaksın.

Ülkenin şu anki her durumuyla ilgili; ekonomi, siyaset, demokrasi ve terör konusunda milletin aklında kalacak doktrinlerini ortaya koyacaksın. Akılda kalacaksın, inandırıcı olacaksın. “Bunlar gelirse düzeltir.” dedirteceksin.

Bunu yapamadığın müddetçe yerinde kalacaksın. Amacın muhalefetteki yerini korumaksa “hayır” demek yeter. Ama amaç ülkeyse asla yetmez; çok çalışacaksın.

Sağlıcakla kalın.