Konya
Parçalı bulutlu
17°
Aksaray
Parçalı az bulutlu
16°
Karaman
Parçalı az bulutlu
16°

Kibir başarının kareköküdür

Her başarı genellikle mutluluk getirir. Fakat başarının arkasında gizlenen kibri hiç düşünmüş müydünüz? İşte, her başarı masum değildir aslında.

Bugün başarıya farklı bir yerden bakalım istedim. Her insan hayatının her alanında başarılı olma arzusu güder. Başarı önce kendine güveni getirir, ben olma arzusunu tatmin eder ve tam isabet, benlik aynasında büyümenin tatminini yaşatır. Fakat bu güven ve büyüme etrafındakileri küçük görmeyi ve 'siz değil ben başardım' pelerini giyme davranışlarını tetikleyebilir. İşte bu yüzden masum değildir.

Aslında bir bakıma insanın faniliğine bir isyan bile sayılabilir. Çünkü insan ölümlü bir varlıktır. Ne demişler “Bu bir demdir gelip geçer.”

Kalıcı olmak gibi bir seçim hakkımız yokken bunu hedeflemek tam olarak varlığa aykırı sayılabilir. Çünkü kazanılmış olan bu başarı seviyesi insanın adının anılmasını, olmadığı ortamlarda bile isminin duyulmasını sağlar. E, bu da ölümsüzlük tutkunluğu sayılmaz mı? Yani fani varlığa isyan değildir de nedir?

Bir bakıma her başarı bir başkasının yenilgisidir. Başkalarının yenilgileri üzerine kurulmuş olan başarı madalyalarımız başkalarının ezilmişliği üzerinden bizleri tatmin etmekten başka bir şey de değildir aslında. Şimdi şunu da unutmamak gerek, “E, biz başarısız mı olalım o zaman?”

Bu takındığım tutumdan bu sonucu da çıkarmamız mümkün elbette.

Japonların bir atasözleri vardı, “Başkalarının başarısızlıkları baldan tatlıdır” diye. İnsanoğlu işte. Buna da hak vermemek elde değil. Çünkü insanın yaşamında başarılar ve talihsizlikleri yan yana koyduğumuzda yaşadığımız talihsizlikleri daha fazla hatırlama eğiliminde olabiliriz. Özellikle yaşadığımız talihsizlikleri aklımızdan silmemiz için daha kötü talihsizliklere şahit olmamız gerekiyor. Duymak acı veriyor ama maalesef başkalarının yenilgileri üzerine başarılar kuruyoruz ya da talihsizliklerimizi normalleştirmeye çalışıyoruz. İnsanoğlu her ne olursa olsun bencil bir varlık.

Günün sonunda sadece talihsizlik yaşayıp başarısız olan sizseniz bu bir trajedidir fakat herkes yaşamışsa herhangi bir problem de olmaz. Çünkü herkes trajedi koltuğuna yan yana oturmuştur.

Peki kibir ve nefsin karanlığında kaybolmadan başarı pelerini giymek mümkün müdür? Bütün bunlardan ne anlamalıyız?

Asıl mesele başarıdan vazgeçmek, kabuğuna çekilmek ya da vazgeçmek asla değil. Sadece başarıya yüklenen anlama dikkat çekmek istiyorum. Önemli olan başarı pelerini giydiğinde çıkmış olduğunuz o yükseklik değil, oradan nasıl gözüktüğünüz ve insanlara nasıl bir gözle baktığınız diye düşünüyorum. Neticede hepimiz insanız. Hepimizin idealleri, emekleri ve hayalleri var bu hayat içerisinde. Başarılı olacağım diye de fazla kasmaya gerek yok.

“Kanka tamam en başarılı sensin, bütün alkışlar da senin, en başarılı sensin.” :)

Yorumlar
Yorum yazma kurallarını okumuş ve kabul etmiş sayılırsınız